İştah Azalması Nedir?

1 ila 3 yaş arasında bebeklerin iştahlarının azalması normaldir. Bu durum yanlış olarak; bebeğin yeterince yemek yemediği, hiç acıkmadığı ya da siz ona yedirmezseniz hiç yemek yemeyeceği şeklinde algılanabilir.
Bebeğinizin enerjisini ve gelişimini olumsuz etkilemediği sürece, iştahın azalması normaldir.

Sebepleri Nelerdir?

1 ila 3 yaş arasındaki bebeklerin çoğu ilk yıl 7-8 kg. alabilmelerine rağmen, takip eden yıllarda yılda 2-2,5 kg arası alırlar. 2-3 yaşlarındaki bebekler 3-4 ay boyunca hiç kilo almayabilirler. Artık bir yaşındaki kadar hızlı büyümedikleri için daha az kaloriye ihtiyaç duyarlar ve iştahları azalmış gibidir (bu duruma psikolojik anoreksiya denir). Çocuğun ne kadar yemek yiyeceğine karar vermesi beynindeki iştah merkezleriyle alakalıdır. Bebekler büyümek ve enerji sağlamak için ihtiyaçları kadar yemek yerler.

Birçok ebeveyn bebeklerini, ihtiyaçları olandan daha fazla yemek yemeleri için zorlar çünkü bebeklerinin iştahsız olmalarının, yetersiz beslenmeye ve sağlık problemlerine yol açabileceğini düşünürler. Bebeği yemek yemeye zorlamak onun iştahının daha da azalmasına neden olur.

İştahın Azalması Ne Kadar Sürer?

Bebeğinizin ne kadar yemek yiyeceğine, kendisinin karar vermesine izin verirseniz, yemek yeme düzeninin yaklaşık 2 ila 4 hafta içinde iyileştiğini fark edebilirsiniz. Büyüdükçe ve yemek yemeye ihtiyaç duydukça bebeğiniz iştahı açılır.

Öğünlerine Dikkat Edin

Bebeğinizin iştah merkezine güvenin. Bütün bebekler ihtiyaç duydukları kadar yerler. Bebeğinizin beyni, onun normal enerji ve gelişim için gerekli miktarda kalori almasına yardımcı olur.

Sizin tek yapmanız gereken, ona besin değeri dengeli gıdalar sunmaktır. Bebeğiniz acıktığı zaman yemek yer. Eğer bir yemek zamanı geldiğinde acıkmamış olursa, bir sonraki öğüne kadar mutlaka acıkacaktır. Ona yemeği hatırlatmanız ya da daha fazla yemek yemesini söylemeniz, olumsuz etki yaratır.

Öğünler Arasında Atıştırmasına İzin Verin

Çocukların hiç acıkmıyor gibi görünmelerinin en önemli nedeni atıştırmak için çok fazla gıda tüketmeleridir. Bebeğinizin, midesi açken yemeğe katılmasını sağlayın. Ona atıştırması için günde en fazla iki kez, sadece istediği zamanlarda yiyebileceği besleyici gıdalardan verin.

Vereceğiniz atıştırmalık yiyeceklerin ana yemeklerde yiyeceği miktarın 1/3’ten fazla olmamasına dikkat edin. Öğünler arasında susadığında ona su verebilirsiniz. Bebeğinizin bir günde içeceği meyve suyu miktarının günde 180 ml’den fazla olmamasına dikkat edin. Eğer atıştırmak için bir şeyler yemezse ana yemek zamanı geldiğinde iştahının nasıl olduğunu gözlemleyin. Arada sırada öğün atlaması önemli değildir.

Kendi Kendine Yiyebiliyorsa Zorlamayın

Bazı iştahsız bebeklerin ebeveynleri, bebeğin kaşığını alarak yemekle doldururlar ve gülümseyerek, bebeklerini kandırarak yemek yedirmeye çalışırlar.

Bebeğiniz, kaşığı kendi kendine kullanabilecek kadar büyüdükten sonra (12 ila 15 aylık olana kadar), onu kaşıkla beslemeye çalışmayın. Eğer bebeğiniz acıktığında kendi kendisini besleyecektir. Yeme problemlerinin en önemli nedeni, bebeğe zorla yemek yedirmeye çalışmaktır.

Eliyle Tutabileceği Gıdalar Verebilirsiniz

Elle yenebilecek gıdalara bebek 6 ila 8 aylık olduğunda başlanabilir. Bu tip gıdalar kaşığı kullanamıyorken bile, bebeğinizin, kendi kendine beslenebilmesini sağlar. Bebeklerin fazla süt ya da meyve suyu içmeleri, katı gıdalara karşı iştahsız olmalarının en yaygın sebeplerinden biridir.

Günde 500 ml’den Fazla Süt İçirmeyin

Sütteki kalori miktarı, çoğu katı gıdada bulunan kalori miktarına eşittir. Çok fazla süt içen bebeklerin midelerini dolar ve iştahları kapanır. Aşırı süt ve meyve suyu içirmeniz ve katı yiyeceklere karşı iştahsız olmalarının en önemli sebebidir.

Yiyebileceğinden Fazla Vermeyin

Eğer bebeğinize yiyebileceğinden daha fazla yemek verirseniz, iştahı azalır. Ona büyük bir tabak içinde, az miktarda yiyecek verirseniz, bu yiyeceği bitirdikten sonra kendisini başarılı hisseder.

Eğer daha fazla yemek yemeyi ister gibi görünürse, önce onun sizden yemek istemesini bekleyin. Sevmediği yiyecekleri kesinlikle yedirmeye çalışmayın.

Günlük Vitamini İhmal Etmeyin

Vitamin takviyeleri, şart değildir ve normal dozlarda alındıklarında zararlı değildirler. Bebeğinizin daha iyi beslenmesine yardımcı olurlar.

Yemek Yedirme Problemleri Nasıl Önlenebilir?

Yeme güçlüklerini önlemenin en önemli yolu, bebeğinize mümkün olan en erken zamanda, kendi kendisini nasıl besleyebileceğini öğretmenizdir. Bebeğiniz 6 ila 8 aylık olduğunda, ona elleriyle tutarak yiyebileceği gıdalardan verebilirsiniz. 12 aylık olduğunda bebeğiniz kaşık kullanmaya başlar ve 15 aylık olduğunda kendi kendini besleyebilecek duruma gelmiş olmalıdır.

Kendi kendisini besleyebilecek kadar duruma gelene kadar, bebeğinizi beslerken, onun yemek için kendisini hazırlamasını bekleyebilirsiniz. Ne kadar hızla yemek yiyeceğine kendisinin karar vermesine (örneğin yemek yemek istemediğinde kafasını çevirmesi gibi) izin verin. Bebeğiniz farkında olmadan ağzını açtığında yemeği ağzından içeri sokmaya çalışmayın. İçtiği şişeyi, yemek yediği kabı ya da tabağı bitirmesi için onu zorlamayın.

Ne Zaman Uzmana Başvurmalıyım?

Bebeğiniz kilo kaybediyorsa,
Bebeğiniz son altı ayda hiç kilo almadıysa,
Bebeğiniz hastalık belirtileri (ishal, ateş vb.) gösteriyorsa,
Bebeğiniz bazı yiyecekleri geri çıkarıyorsa ya da kusuyorsa,
Yemek yemediği için bebeğiniz cezalandıranlar varsa,
Yukarıda tavsiye edilen yöntemleri uygulamanıza rağmen, bebeğinizin durumunda son bir ay içinde hiçbir gelişme olmadıysa,
Başka sorularınız ya da endişeleriniz varsa uzmana başvurup profesyonel yardım almalısınız.

ARKADAŞLAR ROTA BU SIRALAR ÇOK SALGINMIŞ BENİM OĞLUM İKİ KEZ GEÇİRDİ O YÜZDEN TÜM ANNELERİN OKUMASINI VE DİKKATLİ OLMASINI RİCA EDİYORUM

Rota virüsü enfeksiyonu ilk 0 - 5 yaştaki çocuklarda akut başlangıçlı ishalin en sık görülen etkenlerindendir.

* Belirtileri nelerdir?Başlıca belirtileri genellikle 48 saatten az süren kuluçka dönemini izleyen ateş, kusma ile başlar. Sık, sulu, özellikle çok kötü kokulu kansız ishal belirtilere eklenir. İshal 5 - 7 gün sürebilir. Özellikle süt çocuklarında kusma, ishalin neden olduğu dehidratasyon gelişebilir. Bağışıklık sistemi yetersiz olan hastalarda hastalık daha uzun ve ağır seyir gösterir.

* Hastalık nasıl ve ne tür gıdalarla bulaşır?Rota virüsler ishalin ortaya çıkmasından önceki günlerde de dışkıda bol miktarda bulunur. Bulaşma; dışkı ile kontamine (bulaşık) su ve gıdalarla olur. Özellikle kreş, bakımevleri ve çocuk hastanelerinde salgınlar görülebilir. Solunum aracılığı ile bulaşma da bildirilmiştir. Aile içi yayılım sıktır.

* Korunma yöntemleri nelerdir?Genel hijyen önlemleri (el temizliği, suların kaynatılması) bulaşmayı azaltır. El yıkama, enfekte vakaların izolasyonu, hastanelerde hastane kaynaklı ishali önlemede yardımcıdır. İyileşme dönemi de dahil virüsün (yakınmaların ortaya çıkışından 10 - 12 gün sonrasına kadar) dışkı ile atımı unutulmamalıdır. Rota virüse bağlı enfeksiyonun önlenmesinde günümüzde kullanılan bir aşı yoktur.

* Tedavisi nasıldır?Tedavinin başlıca amacı; kusma, ishale bağlı ortaya çıkabilecek dehidratasyonun önlenmesidir. Kusma önleyici, ishali önleyici ilaçların tedavide yararı yoktur. Beslenme devam ettirilmelidir, mümkünse sık aralarla azar azar beslenme yapılmalıdır. Az yağlı gıdalar tercih edilmeli, özellikle anne sütü ile beslenme kesilmemelidir. Yeni doğan bebekler ve 3 ayın altındaki çocuklar anneden geçen antikorlar aracılığı ile enfeksiyondan korunurlar, hastalığı daha hafif geçirebilirler.

*Annelerimize önerileriniz nelerdir?Annelerimizin Rota virüsünün infeksiyonu geçiren çocuklarını kusma ve ishal açısından sıkı takip etmeleri gerekir. Ağızdan alımın yetersiz olduğu durumda zamanında doktora çocuk götürülmelidir. İdrar miktarının azalması, gözyaşının olmaması, ağız kuruluğu, devamlı susuzluk hissi, dehidrotasyonun belirtilerindendir. Genel sanitasyon kurallarına uyulmalı, eller yıkanmalı, eğer hasta bebek ise emzirmeye devam edilmelidir

Genç adam, gazete almak için yolunu uzatmış ve işe gitmek için ilk defa geldiği bir otobüs durağında beklemeye başlamıştı. Havada bir bahar kokusu içinde sebepsiz bir neşe ile şarkılar mırıldanıyordu.

Birden gözü, yeşil kazaklı, uzun saçlı kıza takılmıştı. Ne kadar güzel olduğunu düşündü. O anda genç kız gökyüzüne bakarken –aklından ne geçtiyse- tatlı tatlı gülümsemişti. Genç adam; “Gamzeleri ne çok yakışıyor, ne güzel gülümsüyor” dedi kendi kendine.

Güzel kız, gamzeli gülüşü ile gökyüzüne bakarken, genç adamın kendisine baktığını fark etti, utandı. Başını başka tarafa çevirdi. Fakat başını çevirirken, genç adamın da utanıp, telaşlandığını fark etmişti. “Bu devirde utangaç erkek ha!..” diye tekrar gülümsedi. Merak etmişti işte, dayanamadı, yavaşça bakışlarını delikanlıya çevirdi. Delikanlı, hâlâ utanmış vaziyette, başka taraflara bakmaya çalışıyordu. Bir genç kızı rahatsız etmiş hissediyordu kendini. Oysa genç kız, güzelliği nedeniyle çok rahatsız edilmiş ve kendisini bakışlarıyla dahi rahatsız etmeye çekinen bir delikanlıyla karşılaşmak çok hoşuna gitmişti.

Delikanlı yüzü kızarmış halde çekinerek tekrar kıza baktı, kız o harika gamzesiyle bu kez ona doğru gülümsüyordu. Ne olduğunu anlamadı, eli-ayağı dolaştı, elinden gazete yere düştü. Genç kızın, kendisine bakması daha da utandırmıştı.

Genç kız, bu gülümseyerek bakışı karşısında, delikanlının kendisiyle konuşmaya cesaret edebileceğini bile düşünmüştü ama delikanlının telaşlanıp, sakarlaşması içine, şefkatle karışık bir sevgi yayılmasına yol açtı. “Bu devirde utangaç, hatta kendisine gülümseyen bir kızı bile rahatsız etmeyen biri zor bulunur” diye düşündü.

Genç kız, elindeki gazeteyi elinden eline değiştirip duran delikanlıya doğru yürüdü, utangaç delikanlı fırça yiyeceğini düşünerek, kaderine razı beklemeye başladı. Genç kız delikanlıya gülümseyerek devam etti, gazeteciden delikanlının okuduğu gazetenin aynısından aldı.

Gazetenin üzerine bir şeyler yazdıktan sonra yine delikanlının yanından geçmeye çalıştı ama çarpıştılar. İkisinin de gazeteleri ellerinden düşmüştü. Asıl çarpan genç kız olduğu halde delikanlı özür dileyip duruyordu. Genç kız, telaşlı, sakar haldeki delikanlıdan önce davranıp gazeteleri yerden aldı ve sakinleştirmek ister gibi yumuşak bir sesle; “-Asıl ben özür dilerim, ben size çarptım.” diye gülümseyerek gazeteyi uzattı. Delikanlı hiçbir şey söyleyemedi, dili tutulmuştu sanki.

Genç kız duraktaki eski yerine geçti. Duraktaki diğer insanlar, iki genç arasında başlayan fırtınadan habersizce gelecek otobüsün yoluna bakıyordu sadece.

Genç adam, içinde büyük bir heyecanla kıpırdayıp duruyor, kendi kendine konuşuyordu; “-Ölüm mü var yahu, gidip konuşsam, tanışsam. Sanki o da bana gülümsedi gibi…” diye içi içini yiyordu. Cesaretini bir türlü toplayamıyordu.

Her iki gencin otobüsü aynı anda geldi, öndeki otobüse genç kız binip uzaklaşırken, yüzündeki gamzeli gülüş yerini hüzne bırakmıştı.

Genç adam da otobüsüne binmiş, kendini teselli ediyordu; “-Yarın cesaretimi toplayacağım, mutlaka konuşacağım” diye düşündü, içine güvenden kaynaklanan bir huzur ve gülümseyiş yayıldı.

Genç kız, yanlış otobüse binip yarı yolda indiği için ilk ve son defa geldiği durağa ağlamaklı gözlerle baktı. “-Beni beğenseydi, en azından peşimden bu otobüse gelirdi” bakışlarını, delikanlının başka yola sapan otobüsüne çevirdi. “-Neyse, en azından telefonumu yazdığım gazete ile onunkini değiştirmem iyi oldu.” Gülümsedi; “-Beğendi beni, bakışları yalan söylemez, beğendi beni, gazeteye yazdığım telefonumu görünce mutlaka arayacak”. Gülümsemesi yine gamzelerle süslenerek düşündü; “-İmza olarak –duraktaki kız- yazmam iyi mi oldu acaba”.

Delikanlı, genç kızın uzaklaşan otobüsünü köşeden kaybolana kadar izledi, “-Yarın mutlaka.. mutlaka konuşacağım” dedi. Otobüsten indiğinde gazeteyi oturduğu yerde unuttuğunu fark etti ama gazete filan umrunda değildi, gamzeli bir gülüş gözlerinden gitmiyor, başka bir şey düşünemiyordu zaten…

İki sevgili varmış Hani insanın içini kıpır kıpır ettiren umut dolu bir
sevgiymiş onlarınki. Evlenmeyi düşünüyorlarmış. Derken bir gün
delikanlının yurt dışıina gitme mecburiyeti doğmuş. Kız gözyaşları
içinde kalmış. Onsuz nasıl yaşayacağını bilemiyormuş. O zaman delikanlı
cebinden bir yüzük çıkartmış ve demiş ki ‘Ben iki yıl sonra döneceğim.
Eğer döndüğüm güne kadar parmağından bu yüzüğü hiç çıkartmazsan beni
gerçekten sevdiğini anlayacağım ve hemen evlenecegiz.’ Genç kız çaresiz
kabul etmiş. Çocuk gitmiş.
Kız yüzüğü hiç ama hiç çıkartmamış. Taa ki… Taa ki sevgilisini
karşılamaya gittiği güne kadar. O gün rıhtımda durmuş kendisine
nişanlısını getiren geminin kıyıya yanaşmasını izliyormuş heyecanla.
Birden güvertede delikanlıyı görmüş. Yüreği ağzına gelmiş. Sevinç içinde
kendisini göstermeye çalışmış.
Elini cebinden çıkartıp sallayayım derken “şıp” diye bir sesle irkilmiş.
Yüzük parmağından düşmüs, denizin derinliklerinde kaybolup gitmiş! Ne
yaptıysa, ne söylediyse delikanlıyı ikna edememiş. Çocuk kızı terk
etmiş. Zaman geçmiş.
Kız bir gün hep nişanlısıyla birlikte gittikleri balıkçıya uğramış.
Birde bakmış ki delikanlı orada! Hemen yanına yaklaşıp olanları
anlatmaya çalışmış. Delikanlı ilk başlarda biraz soğuk davrandıysa da
sonunda yelkenleri suya indirmiş. Uzun ayrılığın getirdiği özlemle
birbirlerine sarılmışlar. Mutluluk yüzlerinde okunuyormuş adeta. Bu
olayın şerefine hemen yemek sipariş etmişler. Bir kaç dakika sonra bir
tabakta balıkları gelmiş. İştahla çatal bıçağa davranmışlar.
Balığı kestiklerinde içinden ne çıkmış dersiniz?
Yüzük dediniz değil mi?
Bilemediniz.
Kılçık!
Siz çok fazla Türk filmi seyretmişsiniz…